Mityczna kradzież ognia z Olimpu była jednym z ważniejszych punktów zwrotnych w dziejach ludzkości. Ogień jednoczył, dał ciepło i poczucie bezpieczeństwa, stworzył możliwość przygotowania ciepłych posiłków. Starożytne cywilizacje wniosły nowe zwyczaje, jak osobne pomieszczenia do gotowania w domach bogatych Greków, czy popularne w Rzymie kuchnie publiczne. Średniowiecze, ze swym teatrem życia codziennego w jednej izbie, powróciło do koncepcji centrum, a nowożytność ponownie szukała rozwiązań odrębnych.

Myślenie o kuchni jako o miejscu pracy rozpoczęło się w XIX w. Kuchnie były oddalone od pomieszczeń głównych ze względu na zapachy i służyły do przygotowywania posiłków. Przechowywanie i zmywanie odbywało się gdzie indziej. Zwykle panował tam chaos, ale nie zwracano na to uwagi, było to miejsce pracy służby. Postępujące zmiany społeczne zaczęły zmieniać ten układ. Dom w kwestii codziennego zarządzania należał do kobiet, zatem to one zwróciły uwagę na niefunkcjonalność kuchni.

Mityczna kradzież ognia z Olimpu była jednym z ważniejszych punktów zwrotnych w dziejach ludzkości. Ogień jednoczył, dał ciepło i poczucie bezpieczeństwa, stworzył możliwość przygotowania ciepłych posiłków. Starożytne cywilizacje wniosły nowe zwyczaje, jak osobne pomieszczenia do gotowania w domach bogatych Greków, czy popularne w Rzymie kuchnie publiczne. Średniowiecze, ze swym teatrem życia codziennego w jednej izbie, powróciło do koncepcji centrum, a nowożytność ponownie szukała rozwiązań odrębnych.

Myślenie o kuchni jako o miejscu pracy rozpoczęło się w XIX w. Kuchnie były oddalone od pomieszczeń głównych ze względu na zapachy i służyły do przygotowywania posiłków. Przechowywanie i zmywanie odbywało się gdzie indziej. Zwykle panował tam chaos, ale nie zwracano na to uwagi, było to miejsce pracy służby. Postępujące zmiany społeczne zaczęły zmieniać ten układ. Dom w kwestii codziennego zarządzania należał do kobiet, zatem to one zwróciły uwagę na niefunkcjonalność.

Rysunki i plany autorstwa Catherine Beecher oraz jej publikacje stanowią pionierskie spojrzenie na kuchnię pod kątem organizacji miejsca pracy. Christine Frederick wykonała kolejny krok na drodze do funkcjonalności kuchni przenosząc do niej wprost z fabryki zasady tayloryzmu. Dokonania obu pań na kolejny poziom wynieśli architekci. Na otwarciu nowej siedziby Bauhausu w Dessau jeden z wyświetlanych filmów dotyczył zasad funkcjonalizmu w kuchni. Margarete Schütte-Lihotzky, architektka ze stoperem i miarką badała procesy użytkowe zachodzące w kuchni, do której nie wchodziła zanim nie zainteresowała się nią jako zadaniem projektowym. Jej tzw. kuchnia frankfurcka - przemyślana funkcjonalnie, z kuchenką gazową i metalowym zlewem (choć bez lodówki, którą uznano za zbyt ekstrawagancką) - stała się w roku 1927 wzorcem kuchni nowoczesnej.